قالَ رسولُ‏اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم لَمّا حَضَرَ شَهرُ رَمَضانَ وذلكَ لثَلاثٍ بَقِينَ مِن شَعبانَ قالَ لبِلالٍ : نادِ في الناسِ ، فَجُمِعَ الناسُ ثُمّ صَعِدَ المِنبَرَفَحَمِدَ اللّه‏َ وأثنى علَيهِ ثُمّ قالَ : أيُّها الناسُ ، إنَّ هذا الشَّهرَ قد حَضَرَكُم وهُو سَيِّدُ الشُّهُورِ ، فيهِ ليلةٌ خَيرٌ مِن ألفِ شَهرٍ ، تُغلَقُ فيهِ أبوابُ النِّيرانِ وتُفتَحُ فيهِ أبوابُ الجِنانِ ، فَمَن أدرَكَهُ فلَم يُغفَرْ لُهُ فَأبعَدَهُ اللّه‏ُ .

امام باقر عليه‏السلام :

رسول خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم سه روز مانده از ماه شعبان ، به بلال دستور مى‏داد در ميان مردم جار بزند . پس مردم را جمع مى‏كرد و بر منبر مى‏رفت و حمد و ثناى خدا مى‏گفت و مى‏فرمود : اى مردم ! همانا اين ماه به شما روى آورده و آن سروَر همه ماههاست . در آن شبى وجود دارد كه از هزار ماه بهتر است . در اين ماه درهاى دوزخ بسته و درهاى بهشت گشوده شود . هر كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند .

أمالي الصدوق : 56 / 2 منتخب ميزان الحكمة : 242